Metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne, polegająca na tym, że przez ruch dziecko uczy się poznawać siebie i świat, a także może wpływać na swoje otoczenie. Zasadniczym celem tej metody jest „rozwijanie sfery emocjonalno-społecznej oraz świadomości samej siebie i innych osób za pomocą ruchu.
Bajkoterapia bajka terapeutyczna ma następujące cele:
- Zastępczo zaspakaja potrzeby, dowartościowuje dziecko, które jest w trudnej sytuacji
- daje wsparcie poprzez zrozumienie, akceptację, budowanie pozytywnych emocji, nadziei, przyjaźni jaką zapewniają bajkowe postacie
- przekazuje odpowiednią wiedzę o sytuacji lękowej i wskazuje sposoby radzenia sobie z nimi.
Bajki terapeutyczne pokazują inny sposób myślenia, odczuwania i reagowania. Nie narzucają sposobów działania. Bohater nie jest podobny do dziecka. Podobieństwo dotyczy sytuacji i doświadczenia podobnych emocji. Dziecko słuchając takich bajek nie czuje się zagrożone. Opisywanie stanów emocjonalnych w bajkach sprzyja kształtowaniu empatii, rozumieniu siebie i innych, ułatwianiu komunikacji, a tym samym skłanianiu do niesienia pomocy. Bajki wskazują na sposoby radzenia sobie w trudnych okolicznościach, takich jak: rozwód rodziców, alkoholizm w rodzinie, pobyt w szkole.
Dramaterapia
Dramaterapia to procedura wykorzystująca „twórczą dramę” do:
uzyskania zamierzonych celów terapeutycznych, np. radzenie sobie ze stresem, zmniejszenie lub całkowite usunięcie lęku, poprawa umiejętności komunikowania się, integracja czy rozwój osobowości, wyeliminowanie dokuczliwych objawów. teatr staje się czynnikiem mającym ułatwić czy umożliwić wyrażanie siebie, manifestowanie własnych postaw, poglądów lub przekonań, a także grupowych interakcji – pod kątem działań korekcyjnych, kompensacyjnych i psychoterapeutycznych.
