Kształcenie uczniów z upośledzeniem umysłowym

Kształcenie uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim

W kształceniu uczniów niepełnosprawnych w normie intelektualnej i uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, obowiązuje podstawa programowa kształcenia ogólnego.

Kształcenie uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym

Dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, znacznym i uczniów ze sprzężonymi niepełnosprawnościami obowiązuje odrębna podstawa programowa.

W celu zapewnienia pomocy w nauce szkolnej uczniom niepełnosprawnym szkoła została zobligowana do zapewnienia uczniom realizacji zaleceń, które zostały zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, zajęć rewalidacyjnych uwzględnionych w planach nauczania min.: korekcyjnych, logopedycznych, orientacji przestrzennej i poruszania się, nauki języka migowego lub innych metod komunikowania się, przygotowania do samodzielności w życiu codziennym, stworzenia odpowiednich warunków do nauki itd.

Uczniowie niepełnosprawni mogą korzystać z pomocy psychologiczno-pedagogicznej, zajęć wyrównawczych organizowanych dla uczniów mających znaczne trudności w zajęciach edukacyjnych wynikających z podstawy programowej dla danego etapu edukacyjnego.

W szkołach ( oddziałach) specjalnych w klasach I – IV szkoły podstawowej zatrudnia się pomoc nauczyciela. W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość zatrudnienia pomocy nauczyciela również w klasach V – VI szkół podstawowych oraz w gimnazjach.

Kształcenie dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim

Dzieciom i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim, spełnienie obowiązku szkolnego zapewnia się w formie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, które są organizowane w przedszkolach, szkołach i miejscach ich pobytu na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego przez poradnię psychologiczno – pedagogiczną.

Dzieciom i młodzieży od 3 do 25 lat organizuje się zajęcia rewalidacyjno – wychowawcze, których celem jest wspomaganie rozwoju, uczenie samodzielności oraz poznawanie otoczenia w którym funkcjonują na co dzień. Organizuje się je na podstawie indywidualnych programów zajęć opracowanych dla każdego dziecka.

Nauczanie indywidualne

Jeżeli stan zdrowia dzieci i młodzieży nie pozwala lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły zapewnia się nauczanie indywidualne.

Organizuje je dyrektor szkoły na podstawie orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania wydanego przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną na wniosek rodziców i lekarza prowadzącego dziecko.

Zajęcia z uczniem prowadzi się na terenie, w którym on przebywa lub też są częściowo bądź w całości organizowane  na terenie szkoły.