Integracyjne formy kształcenia

Umożliwiają uczniom niepełnosprawnym spełnienie obowiązku szkolnego i obowiązku nauki w szkołach ogólnodostępnych wspólnie z pełnosprawnymi rówieśnikami. Kształcenie w oddziałach integracyjnych pozwala stworzyć odpowiednie warunki do pełnego rozwoju osobowego dziecka z niepełnosprawnością.

Integracja niepełnosprawnych (integrare – scalić) wyraża się w takim wzajemnym stosunku pełno i niepełnosprawnych, w którym są respektowane takie same prawa liczą się takie same wartości, w którym stworzone są dla obu grup identyczne warunki, maksymalnego, wszechstronnego rozwoju. Integracja w edukacji szkolnej polega na tworzeniu grup klasowych dla dzieci o zróżnicowanych zdolnościach, a więc takich, w których jest miejsce zarówno dla dzieci wybitnych jak też, mniej uzdolnionych dla dzieci sprawnych zdrowych jak też dla dzieci specjalnej troski, niepełnosprawnych. Tworzenie w szkole powszechnej odpowiednich warunków integracji społecznej i edukacyjnej wymaga wielu zabiegów organizacyjnych, technicznych, dydaktycznych, opiekuńczo – wychowawczych. W szkołach ogólnodostępnych kształcenie integracyjne może być prowadzone w kilku formach organizacyjnych: klasy specjalne, klasy integracyjne, nauczanie zintegrowane. Punktem wyjściowym do pracy z dziećmi w każdej klasie jest diagnoza potrzeb edukacyjnych zarówno dzieci z zaburzeniami jak i wybitnie zdolnych, czy przeciętnych. Tego rodzaju diagnoza powinna służyć stworzeniu wszystkim dzieciom jak najlepszych warunków zamierzających do indywidualizacji i umożliwiających kooperację.

Oddział integracyjny liczy od 15-20 uczniów, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. W oddziałach zatrudnia się dodatkowo nauczycieli i specjalistów, aby nauka i pomoc uczniów była odpowiednio prowadzona.